I've been having a rough couple of weeks. The weeks were just so filled with all kinds of situations that I haven't been able to stand still and take a look at what was actually happening. It feels like I've gone on lockdown. It's just too much and too scary to feel everything that is asking to be felt. I need to take some time to feel. Winter rest, that's what a needed. Desperately.
Yesterday, I was close to tears. Whenever I (unconsciously) suppress my feelings for a long time, I eventually become gloomy, which has led to depression in the past. But no matter what I tried, it be relaxing, breathing or walking, I couldn't get past my own mental block this past week.
Working on a Dutch project all about Winter rest I felt something just click. A was staring out at the snowflakes tumbling from the sky and drinking my “winter harvest tea”. When I suddenly started to feel again...
Giving in to a period of rest, waiting for spring to come and slowing down. That is what winter rest truly can be. A winter rest and the different perspectives it offered suddenly opened up whatever had been stuck. I finally felt how anxious I actually am.
The tears streamed down my cheecks, the tight muscles in my neck and jaw eased for a moment. It was fear. And that is exactly what I was not allowed/am not allowed to feel. And yet it was there. The slit in my armor closed as quickly as it had appeared, but with winter rest and gentleness, I now trust that I will get through it. Step by step. And I can take all winter if necessary...
6 comments
Hi Esther, my daughters have just received cards from their Oma in the Netherlands with your lovely artwork.
Winter is often a time when we get SAD (seasonal affective disorder) due to lack of Sunlight/vitamin D. Try to walk out in Nature and , as you have already said take time for yourself.
I find that meditating helps too. 10 minute ones are good to start with. Boho Beautiful on you tube have some fantastic ones to try for free.
Hope you feel better soon,
Gary.
Ik moest aan een video op YouTube denken, toen ik je blog las. Over wat het leven met de seizoenen in Noord-Zweden met je doet. Jonna Jinton heeft het ook over vertragen. ‘Een bloem bloeit ook niet in de winter. Waarom zouden wij onszelf forceren?’ Enjoy:
https://youtu.be/3zTR4ayDG38?si=sRFL8rN0j_wiwKDC
Hoi Esther,
Ik heb jouw werk via FB leren kennen en was direct verliefd op jouw illustraties 🥰
Ik herken veel van wat je hier deelt..en het helpt mij weer om te lezen hoe jij ermee omgaat.
Tijd nemen, rusten, lekker knus doen voor jezelf. Met zachtheid en zelfliefde en acceptatie voor wat er is.
Ik geniet ook enorm van dit winterse weer en ga er dagelijks op uit.
En soms voel ik me even wat minder..en dan kruip ik onder een dekentje met een boek of serie..
Dankjewel voor je mooie woorden en delen. 🙏
Warme omhelzing,
Cori
Hallo Esther,
Tegenwoordig moet er van alles en vooral snel, daardoor gaan mensen op slot. Helemaal als je er gevoelig voor bent. Het klinkt bijna als een winterdepressie of een te kort aan een stofje dat je lichaam aanmaakt (citolapram komt daar het dichtstbij in de buurt). Kun je dus niets aan doen, behalve lief zijn voor jezelf en de lat niet te hoog leggen. En soms helpt een zonnebankje, klinkt raar maar is echt waar. Je begrijpt al ik ben verpleegkundige. Voor mezelf kies ik voor stoofperen klaar maken, de geur van kaneel doet bij mij wonderen. En je producten zijn geweldig, in Nunspeet ga ik naar de boekhandel om alles in het echt te zien en aan te raken. En mijn beste vriendin gaf jouw kalender voor 2026 als verjaardagscadeau, dus elke dag kan ik daar naar kijken en word ik blij.
Heel veel sterkte!
Groetjes,
Gonnie
Hoi Esther,
Dank je voor het delen. Herkenbaar… Je nieuwe werk is weer prachtig!
Lieve Esther, ik vind het knap hoe je jezelf iedere keer weer heelt door goed naar je gevoel te luisteren, en tevens weer te leren van je eigen kunst. Wat leuk dat de 2e mini-magazine er is, ik keek er al naar uit! Ik hoop dat je wel hebt kunnen genieten van al die sneeuw door te gaan wandelen en wens je veel cosiness!