Geplaatst op 12 Reacties

En toen ging het niet meer…

Als je mij al een tijdje volgt weet je dat ik naast dat ik illustrator ben, ook chronisch ziek ben. Ik ben erg beperkt in energie en kan dan ook maar ongeveer 3 uurtjes per dag ‘werken’. Waar ik drie jaar geleden begon met mijn etsy winkeltje en blij was met 10 bestellingen per week, is dat de afgelopen jaren enorm gegroeid. Superleuk en ik zou niet anders willen, maar het was wel tijd voor aanpassingen. Om eerlijk te zijn, het ging niet meer…

Ik was alleen nog maar bezig met inpakken van bestellingen en kwam nergens anders aan toe. Ik was continu oververmoeid en kwam al helemaal niet meer toe aan schilderen! En dan komt er een moment dat je breekt. Ergens zag ik het al langer aankomen, maar ik wilde het niet erkennen. Ik was trots op wat ik bereikt had en wilde niet toegeven dat ik mezelf in de nesten had gewerkt. Want zo voelde het voor mij.

Toen kwam die dag dat ik alleen nog maar kon huilen. Ik liep buiten met de hondjes en wist ineens niet meer hoe ik thuis moest komen, als een klein wonder liep Edwin mij tegemoet en ving me op. Maar dit was wel het moment om te erkennen dat het niet meer ging. Het moest anders.

Nu ik dit eenmaal had uitgesproken en erkend had kon ik eindelijk weer terug naar de basis. Bedenken hoe ik echt wilde leven. Gezondheid voorop, plezier hebben in wat ik doe en ruimte om ‘slow living’ weer te omarmen. Want dat laatste deed mij en mijn gezondheid zo’n goed, daar wilde ik naar terug! Dagen waarop ik wandelingen ging maken, schetsen, schilderen en spontaan eens iets anders kan doen dan alleen maar inpakken, bijkomen, slapen.

Tijd om naar oplossingen te gaan zoeken. Ik wilde vooral weer creëren, lekker schilderen, producten ontwikkelen en zo min mogelijk werken in opdracht (tenzij ik het super leuk vind natuurlijk, maar meestal geef ik de voorkeur aan eigen werk). Wat voor mij ook het zwaarste was qua energie, was toch wel bestellingen inpakken. Tijd dus om daar een oplossing voor te vinden.

Uiteindelijk is het gelukt. Afgelopen week heb ik mijn voorraad verhuist naar een heel leuk, klein familiebedrijf gestart door twee broers van rond de 20. Zij gaan voor mij (en dus voor jou!) de bestellingen inpakken. Moest ik hierbij over een drempel heen? Zeker! Want het is minder cosy, minder knus en daarom wilde ik het ook zo lang niet (ik was fel tegenstander, haha), ook de angst dat mensen niet meer zouden gaan bestellen bij mij als ze zagen dat ik het niet meer zelf inpak (daarop raadde mensen in mijn omgeving aan om het geheim te houden, maar dat past niet bij mij). Maar na die middag dat ik huilend over straat liep werd me toch wel duidelijk dat ik iets anders moest gaan doen. En zeg nou zelf: dit is een beter idee dan helemaal stoppen met de webshop toch?

Afgelopen weken waren dus heftig, heel heftig. Ik voel ook dat ik even bij moet komen. Maar wel in de zin van tekenen, knuffelen met de honden, wandelen, in de tuin rommelen en ‘slow’ leven. Misschien ook wel een stukje verwerking (daarom voelde ik de behoefte om deze blog te tikken denk ik). Als ik een beetje bijgekomen ben ga ik nog even iets leuks verzinnen (schrijf je in voor de nieuwsbrief wil je op de hoogte gehouden worden!) voor jou, want ook jij als volger/klant/supporter hebt hier natuurlijk iets van gemerkt en ik ben super dankbaar dat je er nog bent, dat gaan we vieren! Wordt vervolgd zullen we maar zeggen enne, bestellen kan dus gewoon weer!

12 gedachten over “En toen ging het niet meer…

  1. Ik denk een hele goede beslissing. Want je maakte mooiste dingen als je lekker in je vel zit. Ookal is dat natuurlijk niet iedere dag haalbaar. Maar bewust worden van je grenzen is soms frustrerend maar ook heel goed. Zo kunnen we met zijn allen nog steeds genieten van jouw prachtige creaties en jij kan weer terug naar de basis. Slow living en creativiteit. En nu een kop thee, lekker boek of even schilderen. Het mag.

    1. Aaaaah Lis, zo lief! Dat is inderdaad wat ik de afgelopen tijd gedaan heb en het leuke is: er komen veel mooiere tekeningen uit mijn handen ineens! Liefs!

  2. Lieve Esther,
    Wat een ontzettende goede beslissing van jou om het hele inpakken te delegeren. Het lijkt me ook een moeilijke, maar het zegt zoveel over jou liefde voor je webshop en over de juiste en gezonde keuzes maken. Fijn dat je nu meer tijd gaat overhouden om de dingen te doen die bij je passie horen. Ik vind het allemaal zo knap hoe je je werk doet. Je bent al zo ver gekomen. Het is mijn droom om dit ooit ook te doen. En ik heb gezien bij jou dat het kan, ook al zit je laag in je energie. Dat geeft me hoop!
    Veel succes!

    1. Jaaaaaa Jasmijn! Jij kunt dit dus ook op deze manier, ik wist niet eens dat het bestond, maar het is echt dé uitvinding voor mensen die niet super veel energie hebben of anders beperkt zijn. Kleine stapjes en klein beginnen dan lukt het hopelijk, ik duim voor je en je weet me te vinden als je hulp nodig hebt!

  3. Lieve Esther, wat goed dat je deze keuze hebt kunnen maken. Ik hoop dat je er weer lol in krijgt en veel voldoening uithaalt, veel sterkte.

    1. Wat lief Mirjam en inmiddels gaat het inderdaad al een stuk beter!

  4. I’m so glad and happy for you that you could take such an important step and get help where you need it! when watching your stories it always seemed like an immense workload (and constantly getting more) for just one person, especially with PTSD thrown into the mix. it’s so good to hear you can prioritise your health and well-being again 💛
    and it doesn’t make your business any different or less cozy and personal just because you don’t do every single step yourself. when so many people order it can’t stay the “small” small business it started out as – it grew and that’s beautiful because you get to reach so many more people with your cozy and beautiful art. I’m sending you much love, strength and warm thoughts for a good recovery! and I’m of course looking forward to seeing your stories about slow living, hiking and playing with the dogs as well as your illustrations 🙂

    1. Hi Claudia, we are a few weeks further now and what you’re telling me is so true. It was an immense workload, but if you’re in the middle of it you just don’t think and DO. But I’m so so so glad I took this step. Thank you for your message, it made me smile! And a big hug back for you!

  5. I am so glad that you’ve made this choice! In fact, I think it’s wonderful that your small business is now also supporting another small business! That is cozy and local and lovely in another way too, and everyone is just as happy or happier, especially you! Thank you for being honest and sharing your story and your art with us!

    1. Thank you so much! And I didn’t look at it this way, thank you!

  6. Ik lees je blog en ik snap je helemaal. Ik ben soms zo druk net klantcontacten, wat ik ook heel fijn vind hoor, maar daar gaat dan zoveel energie in zitten dat er geen tijd en ruimte in mijn hoofd meer zit om te creëren. Balans zoeken is best moeilijk daarin en die heb jij gevonden, dus helemaal goed bezig!!! Dus “you go girl” want je maakt de wereld echt een stukje mooier met je prachtige werken.

    1. Ja die balans is super lastig, maar het is het meer dan waard om ervoor te gaan! Wat een lief berichtje ook! Thanx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.