Kopje onder en weer terugveren

Soms loopt alles samen. Je kent het wel. Een tijdje terug had ik zo'n week. Ik zat al niet zo lekker in m'n vel, en daar kwamen ineens hele toestanden bovenop. Dat bleek ik net niet aan te kunnen en 'voila' ik ging kopje onder. We zijn een paar weken verder en ik kan zeggen dat het beter gaat, al had dat heel wat voeten in aarde. Ik vertel je er meer over in deze blog. 

De achtergrond

Hittegolf na hittegolf, complexe PTSS dingen, een gat na 3 jaar verbouwen en wat interne worstelingen. Een goed recept voor een 'niet zo lekker in m'n vel' periode. Daarna kwamen de tegenslagen, ik zal ze je besparen, maar één mag wel wat aandacht krijgen. Door een ondoordachte nieuwe Europese regelgeving, leek het er even op dat ik niet meer naar het buitenland kon verzenden en een groot deel van mijn omzet zou verliezen. (Spoiler: ik verzend nog steeds en er gebeurt van alles rond die wetgeving met petities en EU commissies en allerlei andere toestanden die hopelijk voor een andere uitkomst kunnen gaan zorgen). 

De welbekende druppel

Dit laatste was de welbekende druppel. Ik kon alleen nog maar denken: 'ik wil dit niet, ik wil stoppen'. Dat was heel heftig en ik schrok er flink van. Somberte, leegte, huilen, misselijkheid en nachtmerries, alles kwam voorbij. En toch lees je nu een blog van mij en bestaat mijn bedrijf ook nog. Hoe dan?

Niks veranderen en toch ook keuzes maken

Ik nam 'acuut' rust, ik liet alles even vallen. Ik sprak met mezelf af dat ik geen grote beslissingen mocht nemen zolang ik me paniekerig voelde. Dat was lastig, want mijn 'vecht- en vluchtreacties' bedachten van alles om dat nare gevoel maar op te lossen. Tegelijk nam ik wél een ander rigoureus besluit: ik zou alleen nog maar in de ochtend een vast aantal uren achter de computer werken. Normaal werkte ik mijn to do lijst af, en dat kostte zoveel tijd als het nodig had. Nu werk ik een aantal uren en alles wat niet af is moet ik verschuiven. Dat is anders! Ik deed nog iets, ik verwijderde alle zakelijke appgroepen van mijn telefoon (ik heb nu een echte werktelefoon die gewoon op mijn studio ligt en blijft). Ik krijg dus niet meer de hele dag triggers, maar ik kies zelf elke ochtend even een moment om bij te lezen en te kijken of ik ergens bij moet sturen. Wat een verschil! 

Belastbaarheid

Zo'n periode is ook wel confronterend vind ik. Ik blijk standaard veel minder te kunnen dat ik zelf denk (of wil). Schilderen kan ik uren volhouden, maar door extreme prikkelgevoeligheid is computerwerk toch echt erg gelimiteerd. Dat was weer even slikken. Tijd dus voor balans. Zo bracht ik mijn 'vrije' dag terug in mijn week en ga ik voorlopig tussen de middag weer even naar bed. 

Vergeten dat ik ziek ben

Eigenlijk vergeet ik het gewoon. Ik vergeet dat ik sommige dingen niet kan, dat ik zeer beperkt belastbaar ben en lang geleden gewoon helemaal afgekeurd ben voor werk zonder uitzicht op verbetering. En toch run ik nu dit bedrijf. Ik zou niet anders willen. Maar ik mag wat vaker bedenken dat ik kwetsbaar ben, beperkt ben en dus mijn bedrijf en leven daarop aan moet passen. 

Genieten en herstellen

Met de stappen die ik nam lukt dat nu weer prima. Ook fijn trouwens: ik gebruik de 'celebrate the seasons' planner weer intensief. Overzicht, rust, ruimte creëren door planning helpt enorm! 

Ik ben er nog niet helemaal. Ik heb nog veel rust, ruimte en positiviteit nodig. Maar het plezier is terug. Vooral met het cosy najaarsseizoen voor de deur. Duim je wel even mee dat dat gedoe met de EU regelgeving een beetje losloopt? Dan kan ik de komende tijd echt focussen op herstel, genieten en natuurlijk op schilderen en cosy brieven voor de seizoensbode schrijven. Ik heb er zoveel zin in!